Θέατρο,Μουσική,Φιλμ,Εικαστικά

 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

 

 

 

Η Μαρία Τσισκάκη-Γαλιατσάτου, αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης, επιβίωσε από την επώδυνη εμπειρία των ναζιστικών στρατοπέδων. Η παράσταση «Ημερολόγιο επιστροφής» αναφέρεται σε μια άγνωστη, σχεδόν, σελίδα της ιστορίας των γυναικών της Αντίστασης και αποτελεί διασκευή του βιβλίου της.

Σκηνοθεσία : Μαρία Φραγκή
Διασκευή : Ιωάννα Γκαβάκου
Σκηνικά – Κοστούμια : Άννα Μαχαιριανάκη
Φωτισμοί: Αννα Σωτρίνη
Μουσική : Νένα Βενετσάνου
Παίζουν : Ιωάννα Γκαβάκου & Νατάσα Κοσμίδου

Από 8 Μαρτίου & κάθε Τετάρτη στις 19:00 για λίγες παραστάσεις

Διάρκεια παράστασης : 60’( χωρίς διάλειμμα)
Θέατρο Αλκμήνη | Αλκμήνης 8 |Κ. Πετράλωνα | 2103428650

_______________________________________________________________________

 

Η ΜΠΑΜΠΑ ΓΙΑΓΚΑ, ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΤΡΥΓΟΝΙ                                        ΚΑΙ Ο ΓΛΑΡΟΣ

 

 

 

 

 

Η ΑΥΓΗ

«Η Μπάμπα Γιάγκα, το σκοτεινό τρυγόνι, ο Γλάρος»

Σύνθεση με ρωσικά παραμύθια και διηγήματα στο Μπετόν 7

Μια δική της -εξαιρετικά εμπνευσμένη- σύνθεση από ρωσικά παραδοσιακά παραμύθια και έντεχνα διηγήματα των Τσέχωφ, Αντρέγιεφ, Γκόρκι, με μόνιμο άξονα το παιδί και τη φυσική και πνευματική του υπόσταση στην κοινωνία, σκηνοθετεί εκλεκτά στο «Μπετόν 7» η Μαρία Φραγκή. Τόσο τα επιλεγμένα παραμύθια όσο και τα διηγήματα διερευνούν και αποκαλύπτουν πώς βλέπουν τα παιδιά τη ζωή, πώς τη νιώθουν και πώς είναι μέσα τους.

Η αίσθηση αυτή μιας αδιαπραγμάτευτης ενότητας του εσωτερικού με τον έξω κόσμο, που μόνο κάποια προικισμένα παιδιά διαθέτουν, έχει διαποτίσει, κατά τον ανθρωπολόγο Μπρούνο Μπετελχάιμ, το έργο των Ρώσων δημιουργών. Οι ήρωες της ρωσικής παράδοσης συναντώνται με τα οικουμενικά ψυχολογικά αρχέτυπα, εκφράζουν εσωτερικές συγκρούσεις και συγχρόνως υποδεικνύουν τον τρόπο λύσης τους.

Ανάμεσα στα πρόσωπα του παραμυθιού δεσπόζει με την επιβλητική παρουσία της η δαιμόνισσα Μπάμπα Γιάγκα, που βέβαια δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτή τη σύναξη των πλασμάτων της νύχτας μέσα στα βαθιά ρωσικά δάση. (Με αυτό το πρόσωπο παραμυθιού συμβαίνει να έχω μεγαλώσει). Για όσους δεν τη γνωρίζουν, είναι μια κακιά μάγισσα που ζει σε ένα ξύλινο σπιτάκι το οποίο διαθέτει... πόδια κότας. Η Μπάμπα Γιάγκα δεν είναι άνθρωπος, είναι ένα στοιχειό του δάσους που παρασύρει τους παραπλανημένους διαβάτες, κατά προτίμηση τα μικρά παιδιά χαμένα μέσα στην άγρια βαρυχειμωνιά... για να τα φάει.

Έχει γι’ αυτό τεντώσει στο δάσος ένα σχοινί με απλωμένες τις μακριές, άσπρες τρίχινες πουκαμίσες της, τα άδεια μανίκια των οποίων σηκώνονται κάθε φορά, δείχνοντας στους ανήξερους διαβάτες και στα αθώα παιδιά τον δρόμο για το σπίτι της, όπου τα περιμένει έτοιμη η χύτρα σε αναμμένη φωτιά... Αυτό είναι το ρωσικό παραμύθι, συγγενικό του γνωστού μας «Κοντορεβυθούλη».

Αυτός είναι ο παραδοσιακός παραμυθητικός πυρήνας της σύνθεσης, δίπλα στον έντεχνο, λογοτεχνικό των διηγημάτων, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει η ιστορία του μικρού ορφανού Κόλια, που έχει πέσει θύμα εκμετάλλευσης από τον απάνθρωπο «αφέντη» και γράφει ένα γράμμα στον (ήδη νεκρό) παππού του, να έρθει να τον ελευθερώσει από την «κόλασή» του.

Στα ενδιάμεσα διαστήματα ο μικρός Κόλια ενδύεται στα όνειρα και στη φαντασία του τα πρόσωπα όλων των άλλων παραμυθιών και διηγημάτων, για να γίνει στο τέλος, όχι μόνο στη φαντασία και στο όνειρο αλλά στην πραγματικότητα, μιας και οι δύο αυτοί χώροι αλληλοτέμνονται, ο ήρωας που θα νικήσει τη μοχθηρή δαιμόνισσα Μπάμπα Γιάκα, θα λύσει τα μάγια της και θα ελευθερώσει τα αδέρφια του.

Η Μαρία Φραγκή συνδυάζει με άψογο τρόπο, ποιητικά, το υλικό του ονείρου και την ύλη της πραγματικότητας, την αλήθεια του μύθου και το «ψεύδος» της τέχνης (περιβόλι σπαρμένο αλήθειες και ψέματα θα το έλεγε ο Πλάτων), για να υφάνει ένα καινούργιο κείμενο, πρωτότυπο, το οποίο σκηνοθετεί με φαντασία και τόλμη, θυμίζοντάς μας, τηρουμένων πάντα των αναλογιών, την αξέχαστη πρώιμη ταινία του Αντρέι Ταρκόφσκι «Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν».

Σε μια παράσταση διασκεδαστική και διδακτική, με τον τρόπο που εννοούσε ο Μπρεχτ. Το επίκαιρο τέλος της οποίας διδάσκει να μην φοβόμαστε την «κακιά μάγισσα» που μας έχει καθίσει για τα καλά στον σβέρκο και τη δυναμώνει ο φόβος μας ο ίδιος. Ότι δεν είναι ανίκητη και ότι αρκεί να δειχθούμε απέναντί της άφοβοι, για να τη δούμε να παθαίνει ό,τι η Σφίγγα στον μύθο του Οιδίποδα, μόλις άκουσε ως απάντηση στο αίνιγμά της τη λέξη «άνθρωπος». Έπεσε και τσακίστηκε.

Οι νέοι ως επί το πλείστον ηθοποιοί καθοδηγούνται σωστά και ταυτόχρονα οδηγούν, με τα δικά τους αυτοδύναμα, αυτόφωτα μέσα χωρίς, να παρεκκλίνουν, το όχημα της παράστασης στο προδιαγεγραμμένο τέλος, με χορό και με τραγούδι, διατηρώντας το ξέχωρο, κερδισμένο οικείο σε αυτούς ύφος: Νικολέττα Γκριμάνη, Νερίνα Ζάρπα, Γιώργος Πέππας, Γιώργος Ρουστέμης, Σάντυ Σπυρίδη. Κοστούμια και σκηνικά, αναπεπταμένης φαντασίας, της Σάντρας Στεφανίδη. Δημιουργική σύνθεση ήχων - μουσικής, Άννα Μουζάκη. Τα ωραία video είναι του Α.Μελέτη.

http://www.avgi.gr/article/10971/7991194/-e-mpampa-gianka-to-skoteino-trygoni-o-glaros-

 

 

___________________________________________________________________________________

 

 

 

 

Η ΣΚΗΝΙΚΗ ΠΡΑΞΗ     

ΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΠΕΡΑ

Το τμήμα Υποκριτικής στο Μουσικό θέατρο του Απολλωνίου  Ωδείου

και του ART is LIFE (Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη Σκηνική Πράξη)

δίνει έμφαση με το μάθημα της Υποκριτικής στη  Σκηνική ερμηνεία

         Το συγκεκριμένο μάθημα απευθύνεται σε μαθητές μονωδίας, που επιθυμούν να μάθουν να ερμηνεύουν ένα ρόλο ως μέρος κανονικής παραγωγής θεάτρου,  όπερας, μιούζικαλ ή άλλης σκηνικής μουσικής πράξης αλλά και σε ηθοποιούς που ενδιαφέρονται για το μουσικό θέατρο . Οι  μαθητές θα εξερευνήσουν το σώμα και την αναπνοή τους, θα μελετήσουν τις βασικές αρχές της επικοινωνίας και της αγωγής του λόγου και θα μάθουν πώς να ερμηνεύουν σκηνικά  ένα μονόλογο, μια άρια , ένα μουσικό κομμάτι. Διδάσκονται οι βασικές αρχές της ψυχοτεχνικής, του αυτοσχεδιασμού και της  υποκριτικής καθώς  επίσης η σωστή ενδυνάμωση/χρήση της αναπνοής και της φωνής, η αγωγή του λόγου, ο επιτονισμός, η κινησιολογία και ο χορός. Αναλύονται και ερμηνεύονται κείμενα, τραγούδια, αποσπάσματα και ολόκληρες πράξεις μελοδραματικών έργων.

Η εισαγωγή στη σχολή γίνεται με ακρόαση.

Μπορούν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα και ακροατές.

    Τηλέφωνο:210 8815219

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΩΣ ΤΑ ΤΡΙΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΟΣ

Ο ΕΞΗΝΤΑΒΕΛΟΝΗΣ

http://www.avgi.gr/article/5419051/ta-ufasmata-tis-europis

Του Λέανδρου Πολενάκη

Με αφορμή τις παραστάσεις των «Γάμων του Φίγκαρο» στο «Μέγαρο» και του «Εμμάνουελ Καντ» στο «Τέχνης», η στήλη ασχολήθηκε πρόσφατα, εκτενώς, με τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό. Με την ευκαιρία της παράστασης του «Εξηνταβελόνη» στο «Μπετόν 7», σήμερα θα ασχοληθεί με τον ελληνικό διαφωτισμό, ένα κίνημα παράλληλο, αλλά διακριτό.

Κατά τι διαφέρουν οι δύο διαφωτισμοί; Στο ότι, κυρίως, ότι ο πρώτος έχει ως στόχο τη δημιουργία εθνικών κρατών, ενώ ο δεύτερος, με πνεύμα οικουμενικό, αποβλέπει στη σύζευξη του αρχαιοελληνικού πολιτισμού με τις καινούργιες ιδέες που κήρυξε η Γαλλική Επανάσταση. «Θεραπεύοντας» το τραύμα που άνοιξε στο ιστορικό γίγνεσθαι η «διαφωτισμένη» δυτική σκέψη, ελληνοκεντρική στον πυρήνα της αλλά ξένη στο Βυζάντιο από το οποίο προήλθε ο νέος ελληνισμός. Ακόμη, στο ότι ο ελληνικός διαφωτισμός, με πρωτεργάτη τον λόγιο κληρικό Κωνσταντίνο Οικονόμο, δεν διαθέτει αντιθρησκευτικό ιδεολογικό πρόσημο. Παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος αντιμετώπιζε ευνοϊκά τους απόηχους της Γαλλικής Επανάστασης, για να βρεθεί συχνά αντιμέτωπος με τους συντηρητικούς φορείς της ορθόδοξης Εκκλησίας, χωρίς όμως να έρθει ποτέ σε οριστική ρήξη με αυτήν.

Ο Κωνσταντίνος Οικονόμος, πιθανότατα μέλος της «Φιλικής Εταιρίας», ανήκε στη φωτισμένη μερίδα του κλήρου που στήριξε τη διάδοση των γραμμάτων σε ολόκληρο τον ελληνικό χώρο. Ενδεχομένως ήταν σε επαφή με το κίνημα των «κολυβάδων» μοναχών, που πρέσβευαν την απελευθέρωση του γένους με τα όπλα. Ένας συνδυασμός εκρηκτικός. Ίδρυσε στη Σμύρνη το «Φιλολογικόν Γυμνάσιον», που το έκλεισαν οι αντιδραστικοί παράγοντες της πόλης, με την αιτιολογία ότι επέτρεπε τη φοίτηση και των κοριτσιών σε αυτό! Πίστευε, ακόμη, ότι το θέατρο αφυπνίζει τους υπόδουλους λαούς, και ως αντίδραση έγραψε τον «Εξηνταβελόνη» (1814), μια παράφραση του «Φιλάργυρου» του Μολιέρου, καυστική σάτιρα των ηθών και εθίμων της συντηρητικής κοινωνίας της Σμύρνης. Πρόκειται για ένα σημαντικότατο έργο, προδρομικό της νεοελληνικής δραματουργίας, που δεν μιμείται δουλικά το αυθεντικό, αλλά το ξαναπλάθει δημιουργικά. Γράφει χαρακτηριστικά στον πρόλογο, ότι: «μετεχειρίσθην φράσεις και γνώμας πολλά διαφόρους προς το πρωτότυπον, δια να εφαρμόσω το ποίημα προς των ομογενών μου τα ήθη (...) Τα υφάσματα της Ευρώπης τα κόπτομεν και τα ράπτομεν κατά την συνήθειαν των συμπατριωτών μας. Μακάριος όστις δύναται να τα συρράπτει και να τα προσαρμόζει κατά το πρέπον». Ευνόητο, ότι το τελευταίο δεν περιορίζεται μόνο στην δραματουργία. Χαρακτηρίζει γενικά τη στάση του Οικονόμου απέναντι στα πράγματα της Ευρώπης. Ο ελληνικός διαφωτισμός του δεν δεχόταν άκριτα οτιδήποτε ευρωπαϊκό ως «ανώτερο» εξ ορισμού. Το ισοπεδωτικό «ανήκομεν εις την Δύσιν» επιβλήθηκε αργότερα, από μια ξενόδουλη και ημιμαθή ντόπια αστική τάξη. Ως αληθινή ήττα του νεότερου ελληνισμού πρέπει, άρα, να θεωρήσουμε ότι ο ιδιόμορφος ελληνικός διαφωτισμός παραδόθηκε άνευ όρων, προσχώρησε ολοκληρωτικά στον αντίδικο ευρωπαϊκό... Εκεί εδράζεται ο ενδημικός διχασμός που μας ροκανίζει ώς σήμερα.

Η σκηνοθεσία και η δραματουργική επεξεργασία (συμπύκνωση του κειμένου και χρήσιμη προσθήκη αποσπασμάτων από τον πρόλογο του συγγραφέα), της Μαρίας Φραγκή, με πολύχρονη, ευδόκιμη θητεία στο νεοελληνικό έργο, που υπογράφει, επίσης, τους διαμπερείς φωτισμούς, διαθέτει σαφή, ξεκάθαρη άποψη και την εκφράζει με αμεσότητα, θέτοντας το πράγμα «επί τον τύπον των ήλων». Μη αρκούμενη στην τυπολογική ηθογράφηση προσώπων και πραγμάτων, «προάγει» το έργο στην πολιτική και κοινωνική του διάσταση. Μας ανοίγει διάπλατα μια πόρτα για να δούμε με άλλα μάτια το πρόσφατο παρελθόν μας, αναλογιζόμενοι το άμεσο μέλλον. Διδάσκει και συγχρόνως διασκεδάζει. Σε ύφος μπρεχτικής παραβολής, με αφομοιωμένα κομεντιάνικα στοιχεία, με αύξοντες, γοργούς ρυθμούς και ρόλους διαυγείς. Εύστοχοι σε ό,τι κάνουν οι, Κατερίνα Γραμματικάκη, Πάνος Κορδαλής, Νατάσα - Φαίη Κοσμίδου, Ευασία Κουτουλάκη, Μαρία Ξυπολυτά, Γιώργος Ρουστέμης και Κωνσταντίνος Τζουάνας στηρίζουν τη σκηνοθεσία φτιάχνοντας ένα αξιόμαχο, ισοκέφαλο σύνολο, που αποθαρρύνει τις ατομικές αξιολογήσεις. Μια παράσταση συλλογική και ουσιαστική, με λειτουργικά σκηνικά - κοστούμια της Άννας Μαχαιριανάκη, με ωραία, σύμμικτοι μουσική του Στέφανου Γανωτή, με άρτια αισθητικά video (Αναστάσης - Παναγής Μελέτης). Για την κακοήθη μετάλλαξη του διαφωτισμού, για τον φασισμό που εξέθρεψε, θα αφιερώσω ακόμη ένα σημείωμα, με αφορμή μια άλλη παράσταση. («Άννα Φρανκ» στο «Χυτήριο»).

ΒΕΤΟΝ 7 , ΣΑΒΒΑΤΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ, 18.00

 

Ο "Φιλάργυρος του Μολιέρου, εις την λαλουμένην ημών γλώσσαν" εκδίδεται ανώνυμα το 1816 στη Βιέννη, από τον Κωνσταντίνο Οικονόμο εξ Οικονόμων, λόγιο, ιερωμένο και δάσκαλο τότε στην Σμύρνη. Εκεί μεταφέρεται και η υπόθεση έργου, προσαρμόζοντας στα ήθη της προεπαναστατικής Ελλάδας όλη τη δράση. Ο «Φιλάργυρος» εδώ δεν είναι μόνο ένας τσιγκούνης, που προκαλεί το γέλιο με τις εμμονές του, αλλά και ένας καταπιεστικός πατέρας, ένας δυνάστης σε οικογενειακή και κοινωνική κλίμακα. Είναι επιπλέον ένας αναξιοπρεπής, λάγνος και κοινωνικά ανυπόφορος εκμεταλλευτής, εχθρός της παιδείας, του κοινωνικού κράτους, του διαφωτισμού και κάθε έννοιας ελευθερίας

H εκπαιδευτική δράση του θεάτρου ΒΕΤΟΝ 7 υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, στο πλαίσιο του προγράμματος Θεατρικές Συνθέσεις 2014-2015.


Δραματουργική επεξεργασία- Σκηνοθεσία: Μαρία Φραγκή
Σκηνικά- Κοστούμια: Άννα Μαχαιριανάκη
Μουσική: Στέφανος Γανωτής
Φωτισμοί: Μαρία Φραγκή
Φωτογραφίες:Απόλλων Δέλλιος
Video Art: Αναστάσης-Παναγής Μελέτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γραμματικάκη

Ηθοποιοί: Κατερίνα Γραμματικάκη, Πάνος Κορδαλής, Νατάσα Φαίη Κοσμίδου, Ευασία Κουτουλάκη, Μαρία Ξυπολυτά, Γιώργος Ρουστέμης, Κωνσταντίνος Τζουάνας

                           https://www.youtube.com/watch?v=UZ8g5zMFHzs

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ,

 


ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ,20.30


IANOYAΡΙΟΣ 2015

 

"Πριν απο τη Φόνισσα"

ΜΑΪΟΣ 2014 • Κάθε Δευτέρα-Τρίτη,21.00

 

Kριτική Λ.Πολενάκη

www.avgi.gr/article/2732610/matia-se-duo-parastaseis

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΦΟΝΙΣΣΑ

 



Διασκευή- Σκηνοθεσία: Μαρία Φραγκή*
Σκηνογραφική-Ενδυματολογική                                                       επιμέλεια:Άννα Μαχαιριανάκη*                                           
Μουσική- Σχεδιασμός Ήχου : Άννα Μουζάκη*
Φωτισμοί:Στέφανος Κοπανάκης*
Βίντεο- Φωτογραφίες :Αλεξάνδρα Ξύδα*
Πρωτότυπα έργα ζωγραφικής: Ελευθερία Εμμανουήλ*
Video Art Designer: Αναστάσης Μελέτης*
Παίζουν:
Αννίτα Αδάμου*, Τερψιχόρη Γκιόκα*,                                                          Νικολέττα Γκριμέκη*, Γιώργος Ρουστέμης*

*Αφιλοκερδής Συμμετοχή

 

 ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΙΙΙ •ΒΕΤΟΝ 7 Πύδνας 7,τηλ. 210.75.12.625  www.beton7.com 

 

 

 

 

 

 

Πολιτικό καφενείο ,

«ΓΡΟΣΙΑ ΘΕΛΕΙ….» , Μ.Χουρμούζη

 

 

 Κάθε Δευτέρα-Τρίτη, 21.30 , από τις 28/10/2013 έως τέλος Ιανουαρίου 2014

 

"Ο περιορισμός του να δημοσιεύονται αι καταχρήσεις  και  να εκφράζονται ελευθέρως τα φρονήματα,

Η περίθαλψις της συκοφαντίας, αι βιαιοπραγίαι  και

η  υπόθαλψις των παθών, είναι τέσσαρες σεσαθρωμέναι και ετοιμόρροποι στήλαι, επί των οποίων στηρίζεται η τυραννία".                            Μ.Χουρμούζης

                                                                                                                          


 

 

 

 

 

               Περιοδεία καλοκαιριού 2013

                     http://www.youtube.com/watch?v=1nnKcKnsOsA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΩΝ ΕΡΙΝΥΩΝ  , από τον Λ.Πολενάκη 

....Ο πολλαπλά συκοφαντημένος ως άφωνος θεατρικός ελληνικός δέκατος ένατος αιώνας είχε, αντίθετα, ισχυρή θεατρική παρουσία. Ως παραδείγματα αναφέρω τον ώς πριν λίγο παραγνωρισμένο Μ. Χουρμούζη, αγωνιστή του '21, και τον έως πολύ πρόσφατα άγνωστο Γεώργιο Ησαΐα, που έγραψαν εκρηκτικές πολιτικές κωμωδίες. Τα έργα του Χουρμούζη έχουν παιχτεί σχεδόν όλα σήμερα πια στις σκηνές μας και από εκείνα του Ησαΐα (τρία τουλάχιστον), μένει άπαιχτη ακόμη η «Ειρήνη» του (1898), στην οποία ξεμπροστιάζει τα πολιτικά «θηρία» της εποχής, με αποτέλεσμα να τον βάλουν στο περιθώριο. Εξαπολύθηκε άγριο κυνηγητό εναντίον του συγγραφέα και του βιβλίου. Από τα ελάχιστα αντίτυπα αυτού του έργου που σώθηκαν, ένα είναι στην κατοχή μου.

Άγριο κυνηγητό εξαπολύθηκε και κατά του Μ. Χουρμούζη, που είχε μπει στην πολιτική, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί στο τέλος να εκπατριστεί και να καταφύγει στη γενέτειρά του, την Πόλη. Εκτός από τις κωμωδίες και τις αγορεύσεις του στη Βουλή που σώζονται, είχε συγκεντρώσει τα μαχητικά άρθρα του στις εφημερίδες και τα εξέδωσε ως βιβλίο με τον τίτλο: «Διάλογοι». (Για τον Χουρμούζη βλ. το βιβλίο του Τάσου Λιγνάδη «Ο Χουρμούζης. Ιστορία - Θέατρο», εκδ. Χ. Μπούρας, Αθήνα 1986.)

Μια επιλογή από τα άρθρα αυτά, σε δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία της Μαρίας Φραγκή, δόθηκαν σε σειρά παραστάσεων στο «Θέατρο της Ημέρας», με εξαιρετική επιτυχία, με τον τίτλο «Γρόσια θέλει…». Ήδη ξεκινούν περιοδεία και θα επανέλθουν στην Αθήνα μετά το τέλος της. Το συνιστώ ολόθερμα στον αναγνώστη της στήλης. Το κείμενο είναι σαν να έχει γραφεί σήμερα και η παράσταση μια «γροθιά». Θαυμάσιοι οι ηθοποιοί, Τάσος Μπλάτζιος και Γιώργος Ρουστέμης, ωραία σκηνικά - κοστούμια Άννα Μαχαιριανάκη, μουσική Βασίλη Αντωνάκη.

Θα παραθέσω ως δείγμα μόνο ένα απόσπασμα του κειμένου: «Ζητώ συγγνώμην παρά του υπουργού, διότι έφερον αυτόν εις θέσιν να παρουσιασθεί εις την Βουλήν, όπερ είναι οχληρόν δια τους υπουργούς οίτινες μας επισκέπτονται μόνον όταν έχωσιν απαίτησιν και μάλιστα χρηματικήν. Διότι, οσάκις βλέπομεν εις την Βουλήν υπουργόν, ενθυμούμεθα την εποχήν των ραγιάδων, οίτινες άμα έβλεπον Οθωμανόν εις το χωρίον των, έλεγον 'Τούρκον είδες; Γρόσια θέλει'».                               Η ΑΥΓΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 5/5/2013

http://www.avgi.gr/article/257331/to-gelio-ton-erinuon

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΓΥΝΑΙΚΩΝ  ΠΑΘΗ..........  Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

You can watch it here:
http://vimeo.com/user9185986/womens-pass...

Women's Passions   (coming soon...)

Women's Passions (coming soon...)
http://vimeo.com/user9185986/womens-...

Γυναικών Πάθη

About this video:
"The "Women's Passions is a theatrical play based on A.Papadiamantis stories.
Director: Maria Frangi
Performers: Terpsihori Gioka, Sandy Spiridi, Nikoleta Grimeki
Music: Vasiliki Antonaki
Constructions: Salomi Makaronidou
Video Performance: Sofia Xyda
Filmed & Editing by Alexandra Xyda."

 

Δύο μόνο παραστάσεις : 3-4 Μαΐου 2012, 20.30,   Αριστοτέλους 69, Πλ.Βικτωρίας

                                  Γυναικών Πάθη 

                          (σκηνική εγκατάσταση λόγου)

Μαρία Φραγκή: (επεξεργασία - σκηνοθεσία)             

Μουσική: Βασιλική Αντωνάκη

Κατασκευές: Σαλώμη Μακαρονίδου

Παίζουν:

Τερψιχόρη Γκιόκα

Σάντυ Σπυρίδη

Νικολέττα Γκριμέκη

Βίντεο: Αλεξάνδρα Ξύδα

              με τη   Σοφία Ξύδα

 

Οι γυναίκες καταλαμβάνουν  έναν τεράστιο όγκο μέσα στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Έχει την εμπειρία και την ευαισθησία που δημιουργεί την ανάγκη να γράψει γι’ αυτές, να μιλήσει μέσα από αυτές , να εκφράσει ίσως ακόμα και θέσεις που η ανδρική φύση και θέση δεν θα το επέτρεπε; Ίσως.

Τα έργα που επιλέξαμε για την πρότασή μας είναι από τα πιο χαρακτηριστικά αυτής της κατηγορίας και μας επιτρέπουν να πλησιάσουμε το κεντρικό θέμα της κοινωνικής ζωής μιας γυναίκας, τη μητρότητα , θέμα με το οποίο θα φθάσει στο ζενίθ της δημιουργίας του ο συγγραφέας, μέσα από τη «Φόνισσα». Οι γυναίκες , κορίτσια, παντρεμένες και γεροντοκόρες έχουν μια δύναμη , δαιμονική για κάποιους και πηγή δεινών για άλλους, που είναι η δύναμη της τεκνοποιίας. Γύρω από αυτή την θεματολογία κινούνται τα κείμενα  : Η φωνή του δράκου, Οι μάγισσες, Το νησί της Ουρανίτσας. Για όλα τα γυναικεία πρόσωπα που συναντάμε , ένα «ευήκοον ους» χρησίμευσε ως διαμεσολαβητής και μας μετέφερε τα πάθη τους. Πάθη ενεργητικά και παθητικά, πάθη νόμιμα και παράνομα, πάθη που μας προβληματίζουν και μας συγκλονίζουν μέχρι σήμερα γιατί το αντίκρισμα, το κόστος των «γυναικείων» παθών, παραμένει μεγάλο ακόμα και αν είναι διαφορετικές κάποιες κοινωνικές αξίες.

Στην εγκατάσταση που κάνουμε στο Απολλώνιο Ωδείο , εντάσσουμε το λόγο στο χώρο με στοιχεία υποκριτικής (Σάντυ Σπυρίδη-Τερψιχόρη Γκιόκα), κινησιολογίας     (Νικολέττα Γκριμέκη) , εικαστικών (Σαλώμη Μακαρονίδου), μουσικής (Βασιλική Αντωνάκη-νέι) και βίντεο (Αλεξάνδρα Ξύδα). Το κοινό εισβάλλει -ή μένει απ’ έξω-  στις γυναικείες ιστορίες. Σε καθεμιά αντιστοιχεί ένα νέο περιβάλλον (χώρος) όπου καλείται να ενταχθεί ο θεατής, όπως στη εποχή του συγγραφέα , όπου όλα γίνονταν γνωστά στους κοινούς χώρους, στις αυλές , στο ‘νερό’, στην εκκλησία…..Η παράσταση είναι συγχρόνως ένα στάδιο επεξεργασίας του λόγου σε ξένους από το συμβατικό θέατρο χώρους και εντάσσεται στο Συμπόσιο -  Φεστιβάλ Μαθητικής και Καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας:“Ως ναυάγια αι λέξεις” - Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Δημιουργική ανάγνωση και μεταγραφή του αφηγηματικού λόγου(2 με 4 Μαΐου 2012Αριστοτέλους 69 - Φερών 16, Βικτώρια –Αθήνα)

 

  "ΕΙΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ"

        Χειμώνας 2012, Εν θεάτρω έκφρασις  στο  θέατρο Κνωσός

 

 
This website was built using N.nu - try it yourself for free.(info & kontakt)